Archive for februari, 2014

Papier

donderdag, februari 20th, 2014

Het was weer zover. Even na het eten komt de hele peristaltiek op gang. Met als gevolg die drang. Als je het druk hebt, onderdruk je de drang. De druk neemt toe, totdat de drang de druk verdrukt. Dat het net geen pijn gaat doen. Soms ga je echter nét iets té ver. Dan kruipt het terug. Dan is de drang weg. De druk ook. Maar resteert een onbehaaglijk gevoel. Dat je de trein gemist hebt. Dat je iets ongelooflijks stoms hebt gezegd. Dat je zojuist het allerbelangrijkste moment uit je leven ben misgelopen. Dat er camera’s op je gericht staan en dat je bekeken wordt door allemaal jijs die allemaal kritiek hebben op jou, hoe je het in Thor’s naam zover hebt kunnen laten komen. Maar helaas. Het is eenmaal. En dan is het wachten. Dingen doen ter afleiding. Totdat er een moment komt dat ie zich weer aandient. En dan ga je. Het denken komt dan op de tweede of derde plaats. Je gaat gewoon. Nog een keer dat gevoel van eenzaamheid, verlatenheid en totale misère is absoluut uit den boze. In de hoop dat je niemand tegenkomt op de gang snel je naar het toilet verderop. In je hoofd is een hoogintelligente machine bezig alles tot in perfectie uit te rekenen. De afstand van deur tot deur. De eventuele obstakels. De geluiden die ter controle dienen of de deur wel goed dicht klikt. De sluitspierspanning. Sensoren in de buik, benen en billen worden in de allerhoogste gevoeligheid uitgelezen. De personenscanner staat op Defcom 1: de aanwezigheid van anderen in de toiletruimte is volstrekt ontoelaatbaar, zelfs onomkeerbaar desastreus. Met rasse passen en volledig gecontroleerd en aangestuurd door de met wiskundige precisie werkende machine is daar eindelijk het porselein. Zitten maar. Even genieten van de stilte en nog één laatste scan en dan is daar de zwaartekracht. Als het moment perfect is getimed, de omgevingstemperatuur ideaal en de luchtdruk genormaliseerd zal alles gaan zoals gehoopt. Met de nadruk op gehoopt.

En zo ging het. Nu was deze ontlastingsplek in een gebouw waar een huismeester altijd de boel perfect beheert. Geen noodzaak om voor het toilet te betreden te checken of er genoeg papier is. Er zijn altijd 2 rollen. Altijd. Maar de huismeester was 2 weken met vakantie. En de plaatsvervangende was niet bekend met het poepgedrag van deze afdeling. Dus 2 lege plekken op de dubbelloops rolhouder. Daar sta je dan. Met je hoogintelligente denkmachine. En je personenscanner. En je reet vol met stront.